WAT BLIJFT ER LIGGEN
Op de kale grond ligt het afgescheurde armpje met de omgekeerde hand van een popje van wie weet wie: DAT IS ALLES WAT OVERBLIJFT.
En het is niet de getuigenis van een onderbroken spel, maar een symbool: het is een symbool voor al die kinderen die niet mochten opgroeien omdat ze ‘op de verkeerde plaats op het verkeerde moment’ geboren waren, het is een symbool voor al die levens die gebroken zijn door oorlogsgeweld, voor al die mensenlevens die bruut zijn afgesneden in de krankzinnige en onwaardige wedloop om de ene over de andere te zegevieren in de naam van bedrieglijke democratieën, in werkelijkheid uitsluitend voor hebzucht en het veiligstellen van economische belangen met het gebruik van steeds geavanceerdere en dodelijkere wapens tot het punt waarop er geen weg meer terug is.
Lidia Fiabane is geboren in Belluno, Italië. Eerste vrouw aan het Istituto Tecnico Industriale, Belluno – bouwkundig tekenen, ontwerp, diploma architectuur. Studeert aan het Istituto Universitario Lingue Moderne van de Universiteit van Milaan – kunst- en literatuurgeschiedenis. Doctoraat.
Verblijf in Parijs en Mexico. Woont in Wenen als freelance kunstenaar. Werkt op het gebied van schilderen (voornamelijk acrylverf op gelaagd papier), collage, objecten en
installaties. Het hoofdthema van haar artistiek onderzoek is het stereotype en het cliché. Haar projecten hebben vaak een multimediaal karakter, waarbij ook mensen buiten de kunstwereld betrokken zijn. Tentoonstellingen en deelname aan tentoonstellingen in Oostenrijk, Italië, Duitsland, België, Polen, Kroatië, de VS, Israël en Zuid-Korea.
Werken aangekocht door: Oostenrijks federaal ministerie (kunstafdeling), stad Wenen, Bank Austria Creditanstalt, privécollecties in Oostenrijk en daarbuiten.
Teksten over L. Fiabane zijn geschreven door: Peter Gorsen Peter Zawrel, Wolfgang Hilger, Martin Fischer, Maria ChristineHolter, Giovanni Leghissa, Arnaldo Dante Marianacci, Michaela Seif, Burghart Schmidt.
